Odruch Moro – co u niemowlaka oznacza jego występowanie

Odruch Moro

Rozwój noworodka to kwestia indywidualna o czym wiedzą pediatrzy, ale przede wszystkim rodzice. Istnieją jednak pewne podstawowe czynniki, na których obecność trzeba zwrócić uwagę. Jeden z nich stanowią tzw. odruchy pierwotne, a wśród nich odruch Moro. Co trzeba o nim wiedzieć oraz jak postępować w przypadku anomalii?

Odruchy pierwotne są niezbędne do przeżycia, pojawiające się już w okresie życia płodowego. Po porodzie noworodek musi przystosować się do nowego środowiska – samodzielnie pobierać pokarm, stawiać czoło wciąż nieznanym, intensywnym bodźcom, takim jak odczuwanie zmian temperatury, światło, zmiany pozycji. W pierwszych tygodniach mała istota ludzka uczy się reagować – a raczej wykształcone zostają automatycznie pierwotne reakcje, takie jak właśnie odruch Moro. Nazwa przywodzi na myśl skojarzenia z militariami? Nie jest to bezpodstawne. Odruch Moro to charakterystyczne dla pierwszych 3 – 4 miesięcy życia reakcja na zagrożenie. Dziecko jest wówczas pobudzone, towarzyszy temu krzyk oraz charakterystyczna pozycja – odrzucenie ramion od ciała, a następnie objęcie nimi korpusu (podczas wydechu). Podczas odruchu uwalniają się hormony stresu, m.in. kortyzol. Dziecko gwałtownie „wzywa pomocy”, sztywnieje, a w jego ciśnienie krwi wzrasta. Do odruchu mogą doprowadzić bodźce słuchowe (nagły hałas), dotykowe, wzrokowe, a nawet węchowe.

Reakcja ta jest prawidłowa, niemniej – istnieją sytuacje, w których nie powinno do niej dochodzić. Odruch Moro obecny nadal w 6 miesiącu życia to jedna z takich anomalii. Inną jest zbyt częste pojawianie się takiej reakcji na zagrożenie (na przykład podczas karmienia, zabawy czy czynności pielęgnacyjnych). Dziecko może w przyszłości przesadnie reagować na bodźce czy zmieniającą się sytuację. W takich wypadkach warto wypracować taki system, by ośmielić maluszka, jak najczęściej do niego mówić, stosować metody relaksacji:

  • muzykoterapię – wykorzystującą kojące dźwięki utworów instrumentalnych, w zależności od potrzeb również marszowych, jazzowych, a nawet z hinduskiego kręgu kulturowego – tutaj warto eksperymentować;

  • techniki wizualizacyjne;

  • relaksację Wintreberta – szczególnie zalecaną w przypadku dzieci nadpobudliwych;

  • relaksację oddechową – sprawdzającą się u maluchów, które rozumieją już podstawowe polecenia, ale nie tylko.

Skutki przetrzymania odruchu Moro mogą mieć wpływ na problemy z koordynacją i napięciem mięśniowym u dziecka, generować nadwrażliwość na dotyk, brak właściwej selekcji bodźców wzrokowych czy słuchowych. Do wtórnych objawów zalicza się również problemy natury psychologicznej, jak zmienność nastrojów, problemy z poczuciem własnej wartości, dokonywaniem decyzji, osobowość wycofaną lub przeciwnie – nadaktywną.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Wpisz swoje imię