Jak rozpoznać lęk separacyjny i jak sobie z nim radzić

lek separacyjny

Problemy natury emocjonalnej mogą dotykać zarówno dorosłych jak i dzieci, niezależnie od poziomu rozwoju. Uczucie niepokoju, a w skrajnych przypadkach nawet histeria dają się we znaki również niemowlętom pozbawionym kontaktu z matką. Dobrze jest dowiedzieć się, czym właściwie jest lęk separacyjny oraz w jaki sposób można minimalizować skutki tego zjawiska.

Pierwsze miesiące życia dziecka to czas, w którym nawiązuje ono niezwykle bliski kontakt z mamą. Dlatego też każda rozłąka z nią może okazać się traumatyczna. Gdy niemowlak wkracza w siódmy – ósmy miesiąc rozwoju pojawić się może lęk separacyjny. Teoretycznie jego umiarkowane nasilenie jest najzupełniej naturalne. Drugie półrocze to okres, w którym dziecko zaczyna zdobywać większą świadomość własnego ciała. Jego bliska więź z matką nadal jest jednak wyraźna. Do typowych symptomów lęku separacyjnego można zaliczyć nie tylko płaczliwość, ale też problemy z apetytem czy ciągłością snu, nieufność wobec obcych, ataki histerii. Mimo, iż jest to naturalny etap rozwoju małego człowieka, warto trzymać rękę na pulsie. Niestety skutki pojawienia się lęku separacyjnego w przypadku braku podjęcia kroków mogą być długofalowe. Nierzadko dochodzi do rozwoju zaburzeń lękowych w późniejszych latach.

Lęk separacyjny w formie patologicznej częściej pojawia się u dziewczynek. W skrajnych przypadkach mogą występować nawet dolegliwości natury fizjologicznej, takie jak bóle o nieznanej etiologii, zaburzenia funkcjonowania układu pokarmowego (wymioty, kłopoty trawienne). Szczęśliwie nasileniu objawów można przeciwdziałać. Warto stosować te rozwiązania również profilaktycznie, by nie dopuścić do dalszej eskalacji problemu.

Dziecko musi mieć poczucie bezpieczeństwa, jednak nie należy ograniczać jego samodzielności.

Malucha trzeba przygotowywać do rozstań – najpierw krótkich, z czasem coraz dłuższych. Oswajanie dziecka z rozłąką oraz z obecnością innych opiekunów jest kluczowe, podobnie jak rozmowa. Jeśli lęk separacyjny przedłuża się i jest obecny również u kilkulatka warto skorzystać z pomocy psychoterapeuty. Niepokoić powinny sytuacje, w który lęk separacyjny powoduje reakcje nieadekwatne do czasu rozłąki, bądź też gdy mają one gwałtowny charakter. Nadpobudliwość malucha może sygnalizować, że nie kontroluje on swoich emocji. Wyróżnia się trzy rodzaje przywiązania, które mogą ewoluować w późniejsze problemy natury psychospołecznej: lękowo – unikające, ufnie przywiązane oraz lękowo chwiejne. Każde z zachowań mają wpływ na późniejsze funkcjonowanie w grupie społecznej.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Wpisz swoje imię