Szałwia lekarska – zastosowanie, działanie i właściwości

szalwia lekarska

Czasami najprostsze sposoby leczenia i profilaktyki w dolegliwościach dają najlepsze rezultaty. Szczególnie, jeżeli mają długą tradycję stosowania. Tak właśnie jest z rośliną znaną w Polsce jako szałwia lekarska. Mało kto nie słyszał o dobroczynnym działaniu naparów z tego ziela – jednak czy aby na pewno w pełni doceniamy wielorakie zalety szałwii? Aby się o tym przekonać – warto czytać dalej!

Szałwia lekarska wywodzi się z rejonów Morza Śródziemnego, jednak ponieważ łatwo adaptuje się do nowych warunków, od wielu wieków jest hodowana na terenie całej Europy, również w Polsce. Szałwia może być z powodzeniem hodowana w warunkach domowych, jest uważana także za roślinę ozdobną. W ziołolecznictwie zastosowanie znajdują zarówno liście, jak i łodygi, a czasami również ziele. Składniki, które zawierają poszczególne części szałwii mają kompleksowe działanie. Są to m.in. kwasy organiczne, garbniki, witaminy z grupy B, antyoksydanty A i C, liczne minerały (m.in. cynk, magnez, wapń czy żelazo), ale przede wszystkim wyjątkowy olejek eteryczny.

Szałwia lekarska – zastosowanie

Pędy zioła w celu jego ususzenia zbiera się przed okresem kwitnienia. Liście szałwii suszy się dość długo, jednak odpowiednio przechowywane mogą być przechowywane nawet do 3 lat. Jeśli interesuje nas przede wszystkim kulinarne wykorzystanie ziela, warto je zamrozić np. w kostkach lodu – wtedy smak i aromat będą intensywniejsze. Najpowszechniejsze jest jednak stosowanie szałwii jako materiału na produkty lecznicze. W czym mogą one pomóc? Oto tylko niektóre cechy:

  • niwelowanie problemów natury dermatologicznej, takich jak trądzik młodzieńczy czy wypryski (flawanoidy mają antyseptyczne właściwości), a także łuszczyca, grzybica. Szałwia z powodzeniem może być stosowana także jako składnik kosmetyków ujędrniających – zawarte w niej antyoksydanty hamują rozwój wolnych rodników odpowiedzialnych m.in. za przedwczesne starzenie się skóry;
  • antybakteryjne działanie szałwii znane od lat ma zastosowanie m.in. przy leczeniu infekcji skórnych, ale też infekcji błon śluzowych w jamie ustnej, pleśniawek, aft;
  • korzystny wpływ na układ nerwowy – działanie uspokajające;
  • wsparcie dla układu oddechowego przy przewlekłym kaszlu oraz problemach z odkrztuszaniem (w medycynie naturalnej stosowane są również specjalne papierosy ziołowe dla astmatyków, właśnie z szałwią w składzie);
  • redukowanie negatywnych objawów okresu przekwitania, takich jak uderzenia gorąca, wzmożona potliwość, wahania nastrojów (a to dzięki fitoestrogenom stanowiącym naturalny odpowiednik hormonalnej terapii zastępczej);
  • wspomaganie terapii przy obfitych i bolesnych krwawieniach miesięcznych (zarówno garbniki jak i olejek eteryczny mają działanie rozkurczowe);
  • wspomaganie trawienia, zmniejszanie dolegliwości związanych z niestrawnością, wzdęć. Szałwia dzięki garbnikom i innym związkom wspiera m.in. pracę wątroby (zaleca się picie naparu bądź dodawanie ziół do bardziej tłustych dań), pobudza wydzielanie soków żołądkowych, a prócz tego – obniża poziom cukru we krwi. W dużych ilościach szałwia może nadmiernie wzmagać apetyt (dlatego też zaleca się ją także przy problemach z łaknieniem).

Przeciwwskazania

Znając nawet ułamek właściwości szałwii można się przekonać, iż jej łacińska nazwa wywodząca się od słowa „zdrowie” (salvus) jest w pełni zasłużona. Nie oznacza to jednakże, że preparaty na bazie tego ziela nie są objęte pewnymi przeciwwskazaniami i nie mogą wywoływać działań niepożądanych. Do najczęstszych przeciwwskazań należą ciąża i okres laktacji (szałwia może zatrzymywać pracę gruczołów mlecznych), a także stosowanie niektórych leków z grupy antydepresantów. Jeśli decydujemy się na terapię przy pomocy okładów warto sprawdzić, czy nie jesteśmy podatni na uczulenie kontaktowe pod wpływem tego ziela.

szalwia lekarska

Dawkowanie

Preparatów na bazie szałwii wewnętrznie czy w celach aromaterapeutycznych nie należy używać w nadmiernych dawkach lub przez wydłużony okres czasu. W przypadku nalewki norma może wynosić około 40 kropli (a więc 3 – 4 łyżek) dwa razy na dobę, natomiast w formie naparu dopuszcza się picie około 200 ml napoju dziennie. Do skutków ubocznych zalicza się między innymi: nudności i wymioty, a nawet otępienie. Co ciekawe, objawy te dotyczą także działania olejku w formie inhalowanej.

2 KOMENTARZE

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Wpisz swoje imię