Zioła szwedzkie Marii Treben – naturalna skarbnica zdrowia

ziola szwedzkie

Medycyna naturalna obejmuje wiele dziedzin. Nie wszystkie zyskały jednak uznanie w świecie konwencjonalnych form leczenia. Jednym z wyjątków jest ziołolecznictwo. Różnorodne sposoby zastosowania poszczególnych specyfików oraz potwierdzona na przestrzeni wieków skuteczność sprawiają, że również lekarze pierwszego kontaktu, a nawet specjaliści zalecają włączenie zielarskich produktów do programu terapii lub profilaktyki. Zioła szwedzkie stanowią unikalną mieszankę o wielowymiarowym działaniu. W jaki sposób wspomagają organizm oraz jaka jest ich geneza? Warto poznać podstawowe informacje.

Zioła szwedzkie, znane również jako mieszanka 11 ziół Marii Treben są kompozycją o specjalnie ułożonej recepturze pozwalającej na kompleksowe działanie wszystkich składników. Suszony preparat dostępny w niemal każdym sklepie zielarskim, składa się w różnych proporcjach z następujących roślin: manny, piołunu, arcydzięgla litwora, korzenia kurkumy, senesu, korzenia rabarbaru, kamfory, teriaku, mirry oraz w niewielkim stopniu z szafranu (będącego najdroższą przyprawą świata).

Zioła szwedzkie – zastosowanie

Zioła szwedzkie w formie specjalnie przygotowanej nalewki mają zarówno zewnętrzne, jak i wewnętrzne zastosowanie. W pierwszym przypadku stosuje się mieszankę do nacierania, okładów leczniczych, kompresów. Warto pamiętać o tym, by przed nałożeniem na skórę alkoholatury odpowiednio ją natłuścić. Zioła szwedzkie są skuteczne przede wszystkim w przypadku:

  • bóli natury reumatycznej, przy skurczach mięśni i bólach stawów;
  • omdleń – mieszanka ziół wdychana na ściereczce pomaga ocucić;
  • uciążliwych migren i bóli głowy o nieznanej etiologii;
  • schorzeń dermatologicznych, takich jak wypryski, trądzik młodzieńczy, łojotok, skłonność do nadmiernego bliznowacenia;
  • krwiaków i urazów, odmrożeń, a także w sytuacjach, gdy rany nie goją się we właściwym tempie;
  • odcisków, guzów i plam na skórze (wtedy stosuje się waciki nasączone nalewką);
  • problemów z wątrobą – warto prócz zażywania wewnętrznego nalewki stosować ją też w formie okładu.

Aby stosować nalewkę wewnętrznie należy rozcieńczać ją w przegotowanej wodzie. W takiej formie sprawdza się ona m.in.:

  • przy dreszczach i gorączce;
  • w stanach nadmiernego napięcia nerwowego i przy bezsenności;
  • w zapaleniu gardła, anginie ropnej;
  • jako płukanka w bólach zębów i dziąseł;
  • w dolegliwościach gastrycznych takich jak zapalenie jelit, wzdęcia, wrzody żołądka i dwunastnicy;
  • przy zakażeniu tasiemcem – nawet u małych dzieci;
  • przy problemach z trawieniem, braku łaknienia.

ziola szwedzkie

Przeciwwskazania i dawkowanie

Przeciwwskazaniem do stosowania wewnętrznego pozostają niewydolność nerek lub wątroby, okres ciąży i laktacji a także przyjmowanie określonego rodzaju leków oddziałujących na układ nerwowy. Bardzo istotne jest, by w razie ewentualnej konieczności rozcieńczenia nalewkę łączyć jedynie z wodą.

Dawka lecznicza wynosi od 3 łyżeczek do nawet 3 łyżek nalewki na dobę (w przypadku stosowania wewnętrznego), natomiast profilaktycznie ilość tę ogranicza się do 1 łyżeczki 2 razy dziennie. Nalewkę sporządza się poprzez zalanie gotowej mieszanki około 1500 ml alkoholu wysokoprocentowego (około 36 – 40 proc.). Butelkę należy odstawić w ciepłe i zacienione miejsce na okres 2 tygodni. W tym czasie codziennie trzeba mieszać poprzez potrząsanie. Gotowy produkt warto przelać do mniejszych butelek. Można przechowywać nalewkę nawet przez kilka lat, o ile pozostaje w chłodnym pomieszczeniu i jest szczelnie zamknięta.

1 KOMENTARZ

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Wpisz swoje imię